Het Science Park ligt tussen het Flevopark, de Indische buurt en de spoorlijn Amsterdam-Amersfoort. Tot voor kort waren hier naast wetenschapsinstituten en technologische- en natuurwetenschappelijke bedrijven, vooral volkstuintjes te vinden. Het Science Park lag verborgen in de stad. Alleen bereikbaar via een lange tunnel onder het rangeerterrein.
Nu wordt het gebied zichtbaar aangesloten op de stad door een nieuwe laan. Een ensemble van vijf gebouwen vormt op deze plek een nieuw woongebied. Het Kasteel ligt aan de uiterste westzijde van het Science Park en functioneert als visitekaartje van het gebied.

De grenzen van de stad Amsterdam zijn bereikt. Plekken waar je woningen kunt bouwen zijn schaars. Wat overblijft zijn de 'onmogelijke' plekken waar je te maken krijgt met complexe confrontaties met geluidscontouren, veiligheidscirkels en luchtkwaliteitseisen. Het Kasteel staat naast een groot rangeerterrein van ProRail. Daarom werd aan de bouw de eis gesteld los van het gebouw een geluidsscherm te maken. Dit leidde tot een markante gevel. Het gebouw is omhuld met glazen panelen die ten opzichte van elkaar gekanteld staan. Het Kasteel krijgt hierdoor de uitstraling van een immens kristal. De wisselwerking tussen de terug liggende woongevel en de beweging van de huid maken dit gebouw tot een icoon van het Science Park.

Het door water omringde gebouw bestaat uit een vier tot vijf lagen hoge onderbouw en een 45 meter hoge toren. Voetgangers en fietsers komen via een brug op de binnenplaats. Op dit halfopen houten dek bevinden zich de entrees naar alle woningen. Onder dit niveau bevinden zich de waterkamers die bij de laagbouw horen en parkeerplaatsen en bergingen.
De woningen variëren in grootte en typologie. Zo zijn er grondgebonden woningen, beneden- bovenwoningen, galerijappartementen en torenappartementen in een tweespanner. Ondanks het geluidsprobleem is het gelukt om voor vrijwel alle woningen een buitenruimte te maken. De woningen op de begane grond hebben waterkamers, de hoger gelegen woningen hebben een loggia of dakterras.

De binnenplaats van het Kasteel is een informele beschutte ruimte die uitnodigt tot ontmoetingen. De centrale entreehallen zijn zichtbaar door gekleurde volglazen wanden die vooral 's avonds als lantaarns voor de binnenplaats werken. De parkeergarage ligt onder het houten dek van de binnenplaats. Door de woningen hier om heen te zetten zijn de auto's uit het zicht onttrokken. De garage doet met zijn met houten wanden, bomen en daglicht uit het plafond denken aan een entreehal. Kleur, lichtinval en materiaalgebruik geven Het Kasteel een gastvrije uitstraling. Wat van buiten de indruk wekt van een ijspaleis, bevat van binnen een warm welkom. Het Kasteel laat hiermee zien dat een onmogelijke locatie een topplek kan worden.

Lees hier meer over het Kasteel in een recent artikel uit de volkskrant.
Klik hier voor een filmpje.

adres: carolina macgillavrylaan
ontwerpteam: albert herder, arie van der neut,
vincent van der klei
projectteam: arie van der neut, pascal bemelmans,
vincent van der klei, monika pieroth
architectonische engineering: jean-marc saurer
opdrachtgever: synchroon / heddes vastgoed bv hoorn
aannemer: heddes bouw bv hoorn
ontwerp-oplevering: 2004-2008
bouwsom: € 17.000.000
fotografie: luuk kramer / john lewis marshall